Sosyalist Forum - Sosyalizm Okulu  

Ana Sayfa Bugünki Mesajlar Forumları Okundu Kabul Et
Go Back   Sosyalist Forum - Sosyalizm Okulu > SINIF MÜCADELESİ VE SOSYALİZM > Sendikal Hareket > İşçi Sendika


Konu Bilgileri
Kısayollar
Konu Basligi Marmaray’ın görünmeyen yüzü: Emekçileri
Cevaplar
1
Sonraki Konu
sonraki Konu
Görüntüleyenler
 
Görüntüleme
836
Önceki Konu
önceki Konu
Cevapla
 
Seçenekler Stil
Alt 29.Ekim.2013, 16:03   #1
 
İNCE MEMED. - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
İNCE MEMED.
Aktif Üye
Kullanıcı Profili
Üyelik tarihi: 29.Ekim.2009
Üye No: 26604
Mesajlar: 1,947
Teşekkür Grafikleri
Ettiği Teşekkür: 2,764
566 Mesajına 1,437 Teşekkür Aldı
Standart Marmaray’ın görünmeyen yüzü: Emekçileri







Enis Tartan*

MARMARAY projesinde ilk kazma vurulduğundan bugüne kadar üzerine çok şey konuşuldu. Mühendisliğinden arkeolojik bulgulara, rant tartışmalarından İstanbul ulaşımına ne gibi fayda sağlayacağına kadar…
Ancak üzerinde en az durulan ve kamuoyunda neredeyse (işçi basını hariç) hiç gündeme gelmeyen ise, projeyi yapan çalışanları, emekçileriydi.
2007 yılında 1 yıl kadar Marmaray’da Sirkeci’de havalandırma şaftı (tüneli) olacak alanda arkeolog olarak çalıştım. Daha sonra 2008 yılında da yine 1 yıla yakın Yenikapı’da Metro İnşaatı Arkeoloji Kazısı’nda arkeolog olarak görev aldım. Yenikapı’da 58 bin metrekare alanda Metro kazısı ve Marmaray kazı ekipleri olarak bir aradaydık. Aramızda yapay bir sınır vardı. Yenikapı’daki alan Metro ve Marmaray’ın birleştiği ana transfer istasyonu olarak planlanmıştı.
Sirkeci’de Marmaray ve Yenikapı’da Metro’da çalışırken, insan böyle büyük projelerde işlerin düzgün yürümesini ve bir emekçi olarak iş şartlarının ileri seviyede olmasını beklerken kazın ayağı öyle değildi.
İŞÇİ GÜVENLİĞİ SADECE TABELALARDA BİR YAZIDIR
Bu projelerde yüzlerce kazma-kürek ve atölye işçileriyle birlikte bizim gibi arkeolog, sanat tarihçisi, mimar ve restoratörler bulunmaktaydı. Özellikle sahada çalışan arkeologlar, işçiler yazın sıcağın, kışın da soğuğun altında cebelleşir durur. Açık alan arazi çalışması nedeniyle çelik burunlu bot, eldiven ve kışın da kışlık mont vb. şeyler elzemdir. Ama milyar dolarlık projede bunları ister taşerona bağlı olun ister ana firmaya aldırabilmek başlı başına bir mücadeledir. Günlerce uğraştan sonra bunlar gelir ama bu sefer de en kötüsünden. Giyinip soyunduğumuz konteynerler sağlıksızdır ve kullanabilecek doğru düzgün bir masayı bile bulmak için siz uğraşırsınız. Kışın kar ve tipi altında çalışırken daha doğrusu çalışmaya çalışırken defalarca hem İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğünden hem de firma yetkiliklerinden insanlarla cebelleşirsiniz; çalışma şartları zorlaştı tipiden göz gözü görmüyor diye. Ama çalışmanın durup durmayacağına klimalı sıcak odalarda oturanlar karar verdiğinden sizi birkaç saat o şartlarda süründürdükten sonra çalışmayı durdururlar.
ÜCRETLERİMİZİ ALMAK AYRI BİR MÜCADELE
Herkesin konuştuğu uluslararası konsorsiyumun olduğu bu dev projede ücretlerimizi düzenli almak ise başlı başına bir kavgaydı. Ücretlerimizin İstanbul şartlarında ve yaptığımız işe göre düşük olmasını bile firmalarla zor tartışıyorduk. Çünkü ortalama 45 günde bir ücret alıyorduk.
Ücretlerimiz gününü geçtiğinde ise casus filmlerini aratmayan süreç başlıyordu. Metro inşaatı arkeolojik kazısında işi yaptıran İstanbul Büyükşehir Belediyesiydi ve biz de ana yüklenici olan bir inşaat firmasına bağlıydık. Ücretler gecikince doğal olarak ana firmayı arardık, firma da Belediye hak ediş vermedi para yok derdi. Bu sefer Belediye kapılarını aşındırırdık. Belediye de hayır biz ödeme yaptık bizle alakası yok derdi. Ve biz de casuslar gibi kim verdi kim vermedi kim yalan söylüyor diye bulmaya çalışırken bir aylık ücretimiz arada kaynardı. Bu sorunlar Marmaray’da da aynı şekilde işlerdi. Marmaray çalışanları taşerona bağlıydı ve onlarda taşeron ile yüklenici firma arasında gidip gelirdi. En sonu 2008 yılında Ağustos ayında iş kanununun 34. maddesi uyarınca iş bırakıp 2 aydır yatmayan ücretlerimiz karşılığında iş edimini yerine getirmeme hakkımızı kullandık. Sonuç; 2 aydır ödenmeyen ücretler 5 gün içinde ödendi. 1 ay sonra da benim de içinde olduğum 3 kişi daralmaya gidiyoruz gerekçesiyle işten atıldı. Açtığım işe iade davasını da 2 yıl sonra kazanmama rağmen ana firma bana tazminat ödeyip işe almamayı tercih etti.
‘ASKERLİK YAPAN HERKES BU YEMEĞİ YER’

İşyerine gelen yemeği eğer mideniz sağlamsa üst üste birkaç gün yiyebilirsiniz. Yemekte lezzet ve çeşitten vazgeçmiştik, tek istediğimiz sağlıklı yemeklerdi.
Kazma-kürek işçileri asgari ücretten yatan maaşları nedeniyle mecburen yemek zorundaydılar. Biz arkeologlar ise ücretimiz diğer işçilere göre biraz fazla olduğu için dışarıda yiyebilmek şansına sahiptik. Ama bu sefer de ücretimiz yemeğe gidiyordu.
Bu konuyu Metro’da çalışırken proje müdürüne açmış ve aldığımız cevap ise “Kadınlar neyse de erkeklerin askerlik yapanları askerde yediği yemekten sonra bu yemek çok güzel kalır” sözüydü. En son aylık yemek ücreti almayı başarmıştık; İstanbul şartlarında 32 TL. Her gün seyyarda tavuklu pilav yeseniz 1 hafta bile yetmez.
Üstelik yemekhane denilen yer büyükçe bir çadırdı ve toprağın üstüne konmuştu. Yüzlerce işçi yemeğe gittiğinde çadırın içi toz toprak dolmaktaydı ve de yazın tam bir saunaydı. Ben Sirkeci’de Marmaray’da çalıştığımda, Yenikapı’da Marmaray’da çalışan arkeolog arkadaşlar defalarca yemek boykotu yapmıştık.
*Arkeolog

Evrensel.net
______________________________________________________
İşçi Sınıfı Partisiyle Güçlüdür
İNCE MEMED. isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 29.Ekim.2013, 16:32   #2
 
Komüncü - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Komüncü
Komün
Kullanıcı Profili
Üyelik tarihi: 30.Ağustos.2013
Üye No: 47440
Mesajlar: 1,334
Teşekkür Grafikleri
Ettiği Teşekkür: 3,704
859 Mesajına 2,300 Teşekkür Aldı
Standart

Çalışan insan gerek marmarayda çalışsın gerekse başka şantiyede hep benzer şeylerle karşılaşır. benimde şantiye geçmişim var. üstelik çok ta ölüm gördüm şantiyelerde. enerjiye kapılan birini farkedip kurtarmıştım. kurtardığım kişi sarılıp beni öptü ama iş güvenliği alınmadığı nedeniyle ölümden döndüğünü sorgulamadı bile.

Taşeronunda taşeronu var. bu işçiye hem ücret düşüklüğü hem güvenlik ekipmanlarının eksikliği olarak yansır. ama bundan da acısı düzenin insanı kişiliksizleştirmesidir. işçilerin büyük kısmı köle pisikolojisine sahiptir. örneğin onurlu işçi şartların düzelmesi için uğraşır,köle pisikolojisinde olansa sahibine yaranmak için uğraşır.

Devrim olsun o günü görürsem. tayyibi ve avanesini kömür madeninde asgari ücretle çalıştırıcam. hem kira ödesin hem beslensin hem giyinsin. onlara ve onun gibilere kolay ölüm yok...
Komüncü isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Çark Dönecek Çekiç Vuracak Sosyalist İktidar Kurulacak!
Saat...


Powered by vBulletin | Hosted by Linode.com